Ο Covid-19, το δικαίωμα στο ” βγαίνειν” και η εκστρατεία ” ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΠΙΤΙ”

ΓΡΑΦΕΙ: Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΚΟΤΑΡΙΤΗΣ.

Τις τελευταίες εβδομάδες, η Ελλάδα και ο υπόλοιπος κόσμος βρίσκονται αντιμέτωποι με μία ανευ προηγουμένου απειλή, αυτή της πανδημίας του κορωνοϊού. Το ξέσπασμα πανδημίας έχει πάμπολλες φορές αποτελέσει αγαπημένο θέμα ταινιών του Hollywood, ενώ συγκαταλέγεται μεταξύ των τρόπων με τους οποίους μπορεί να εξαλειφθεί η ανθρωπότητα. Αξίζει εδώ να σημειώσουμε ότι ο λοιμός αποτελεί έναν από τους Τέσσερις Καβαλάρηδες της Αποκάλυψης του Ιωάννη.

Ευτυχώς, ο κορωνοϊός ή επισήμως SARS cov 2, δεν ήρθε για να μας αφανίσει. Αυτή η διαπίστωση, σε συνδυασμό με τη χαμηλή σχετικά θνησιμότητα και το γεγονός ότι επηρεάζει σοβαρά τα άτομα άνω των 60 ετών, οδήγησε πολύ κόσμο στη χώρα μας και στο εξωτερικό να μη λάβει εγκαίρως όλα τα απαραίτητα μέτρα για την πρόληψη της εξάπλωσης του ιού. Αυτή η τάση παρατηρήθηκε κυρίως τον Ιανουάριο, όταν ο τότε ”Κοροναϊός”, έμοιαζε να αποτελεί αποκλειστικά και μόνο πρόβλημα της Κίνας.

Έτσι την “πάτησε” η γειτονική μεσογειακή Ιταλία, όπου η κυβέρνηση άργησε να λάβει μέτρα και ο κόσμος αρνήθηκε να αλλάξει τις συνήθειές του, έστω και προσωρινά. Οι δύο αυτοί παράγοντες λειτούργησαν σαν ”εκρηκτικό μέιγμα” με τα γνωστά αποτελέσματα.

Στην Ελλάδα, ο κρατικός μηχανισμός, βλέποντας την κατάσταση στην Ιταλία να χειροτερεύει καθημερινά και τον ιό να επισκέπτεται τη Θεσσαλονίκη,αρχικά, και ύστερα την πρωτεύουσα, αποφάσισε να δράσει προληπτικά. Δυστυχώς, όμως, η αθάνατη ελληνική νοοτροπία των αχαλίνωτων κοινωνικών επαφών και του ”δεν παθαίνω τίποτα εγώ” θριάμβευσε για ακόμη μια φορά.

Έτσι, όταν ακυρώθηκε το καρναβάλι της Πάτρας, οι καρναβαλιστές κατέκλυσαν τους δρόμους. Ακολούθησε το κλείσιμο των σχολείων και των φροντιστηρίων ενώ την επομένη τα θέατρα και οι κινηματογράφοι έβαλαν και αυτά λουκέτο. Ταυτόχρονα, τα κρούσματα άρχισαν να αυξάνονται. Αλλά εμείς δεν πτοηθήκαμε! Βγήκαμε στους δρόμους, στις καφετέριες και μετά, όταν ορθώς έκλεισαν και αυτές, στις παραλίες. Σιγά μην καθόμασταν να ακούσουμε τι μας λέει το ”κακό κράτος που δεν κάνει τίποτα” ή ”αυτόν τον περίεργο με τα γυαλιά” που ανακοίνωνε κάθε απόγευμα στην τηλεόραση δεκάδες νέα κρούσματα του Κορωνοϊού.

Τώρα όμως κλείσαν και οι παραλίες και από την Τετάρτη 18/03 κλείνουν και τα εμπορικά καταστήματα. Παράλληλα, την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, η Διαρκής Ιερά Σύνοδος συνεδριάζει για το εάν θα κλείσουν ή όχι οι ορθόδοξοι ιεροί ναοί. Ο κόσμος άρχισε να φοβάται, συνωστίστηκε στις υπεραγορές, άδειασε τα ράφια με τα ζυμαρικά και τα αντισηπτικά, σποτάκια με τον Σπύρο Παπαδόπουλο γέμισαν τον διαφημιστικό χρόνο των καναλιών. Ίσως αρχίσαμε να αντιλαμβανόμαστε τον κίνδυνο να ”ιταλοποιηθεί” η χώρα μας. Χθες βράδυ πολλοί συμπολίτες μας βγήκαν στα μπαλκόνια τους για να χειροκροτήσουν τους αφανείς ήρωες στις δύσκολες αυτές ώρες, τους γιατρούς και τους νοσηλευτές.

Ίσως αρχίσαμε να καταλαβαίνουμε ότι το κράτος όσα ήταν να κάνει για να προστατέψει την Ελλάδα και τους κατοίκους της, τα έκανε. Τώρα ήρθε η ώρα να προστατέψουμε εμείς οι ίδιοι τον εαυτό μας.
Η λαίλαπα του κορωνοϊού δεν θα κρατήσει για πάντα, κάποια στιγμή θα υποχωρήσει. Όταν θα συμβεί αυτό, θα μπορέσουμε όλοι μας να κάνουμε όσες βόλτες θέλουμε, να κάνουμε άπειρες χειραψίες και αγκαλιές και να επισκεπτόμαστε συγγενείς και φίλους απρόσκοπτα. Μέχρι τότε, όμως, ας μείνουμε σπίτι και ας γεμίσουμε τις μπαταρίες μας για να μπορέσουμε να συνεχίσουμε ανανεωμένοι τις ζωές μας όταν τελειώσει η πανδημία.

Ας ακούσουμε για μία μόνο φορά τις οδηγίες των ειδικών, κάτι θα ξέρουν παραπάνω από εμάς. Κλέινω με μία φράση από πρόσφατο σκίτσο του αξεπέραστου Αρκά: ”Ο κόσμος δυσκολεύεται να κατανοήσει τις οδηγίες των ειδικών, γιατί περιέχουν άγνωστες μέχρι τώρα λέξεις όπως: Ατομική ευθύνη”, εμείς όμως την γνωρίζουμε, σωστά;

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*