Από τη ζύμωση του ψωμιού… στην παραγωγή ανθρώπινης ινσουλίνης!

ΓΡΑΦΕΙ: Η ΜΑΡΙΑ ΑΛΕΦΑΝΤΟΥ.

Άραγε πώς παράγεται η ανθρώπινη ινσουλίνη που χορηγείται στους ανθρώπους οι οποίοι πάσχουν από διαβήτη; Πώς γίνεται η παρασκευή της μπίρας από τη ζύμωση του κριθαριού και πώς η παρασκευή του ψωμιού από μαγιά; Όλα αυτά είναι ερωτήματα για θέματα που απασχολούν την καθημερινότητα, πολλοί όμως αγνοούν ότι οι απαντήσεις τους βρίσκονται στον τομέα της βιοτεχνολογίας.

Με τον όρο βιοτεχνολογία, εννοούµε το σύνολο των τεχνικών διαδικασιών που σκοπό έχουν την καλύτερη εκµετάλλευση και χρησιμοποίηση των χαρακτηριστικών ιδιοτήτων της ζώσας ύλης, δηλαδή τόσο ολόκληρων των οργανισµών όσο και συστατικών αυτών. Είναι μια ραγδαία αναπτυσσόμενη επιστήμη που έχει συνδράμει σε μεγάλο βαθμό στον τομέα της Ιατρικής, όχι μόνο λόγω της εξέλιξης που παρατηρείται στις δυνατότητες διάγνωσης,αλλά και λόγω της καινοτομίας στα φαρμακευτικά σκευάσματα. Μέσω αυτής εξασφαλίζεται ένας σύμμαχος για τους ανθρώπους που πάσχουν από αιματολογικές διαταραχές, αυτοάνοσα νοσήματα, λευχαιμία, διάφορες μορφές καρκίνου κ.α.

Από τα πρώτα, όμως, επιτεύγματα της βιοτεχνολογίας ήταν η παραγωγή ανθρώπινης ινσουλίνης από μικροοργανισμούς, ύστερα από μεταφορά του αντίστοιχου ανθρώπινου γονιδίου σ’ αυτούς. Η ινσουλίνη είναι μια ορμόνη που εκκρίνεται από ειδικά κύτταρα του παγκρέατος. Μέσω αυτής ρυθμίζεται ο μεταβολισμός των υδατανθράκων και το ποσοστό της γλυκόζης στο αίμα. Γι’ αυτόν τον λόγο, όταν κάποιος πάσχει από διαβήτη, παρατηρείται είτε μείωση είτε έλλειψη αυτής της ορμόνης στο αίμα του.

Πριν από το 1982 οι κύριες πηγές ινσουλίνης ήταν το πάγκρεας από χοίρους και βοοειδή. Το γεγονός, βέβαια, ότι παραγόταν από τα ζώα αυτά δείχνει την πολυπλοκότητα της τότε μεθόδου, αλλά εξηγεί και τις αλλεργικές αντιδράσεις που εμφάνιζαν όσοι την χρησιμοποιούσαν για θεραπεία.

Αυτή ήταν με συντομία η εξέλιξη της ινσουλίνης, μιας από τις πιο σημαντικές συμβολές της βιοτεχνολογίας στη ζωή των ανθρώπων. Οι δυνατότητες της βιοτεχνολογίας, βέβαια, όπως διευκρινίζουν οι βιοτεχνολόγοι, δεν περιορίζονται στην ιατρική επιστήμη (κόκκινη βιοτεχνολογία), αλλά εκτείνονται πολύ πέραν αυτής. Βρίσκουν εφαρμογή στη γεωργία (πράσινη βιοτεχνολογία), στη βιομηχανία (λευκή βιοτεχνολογία), αλλά και σε θαλάσσιες και υδάτινες εφαρμογές (μπλε βιοτεχνολογία), βελτιώνοντας τη διαδικασία παραγωγής, την ποιότητα των προϊόντων και το περιβαλλοντικό αποτύπωμά τους. Το μόνο σίγουρο, όμως, είναι ότι αυτή η επιστήμη δεν θα σταματήσει ποτέ να μας εκπλήσσει!

Πηγές:
Σουφλέρη Ιωάννα, «Γιατί φοβόμαστε τη βιοτεχνολογία», Το Βήμα, δημ. 18.10.1998, URL: http://www.tovima.gr/relatedarticles/article/?aid=103935 [Πρόσβαση: 4.2.2017]
_, «Η νέα εποχή της βιοτεχνολογίας», Το Βήμα, δημ. 31.5.2014, URL: http://www.tovima.gr/society/article/?aid=601648[πρόσβαση: 4.2.2017]
Βιβλίο Βιολογίας Γ’ Γενικού λυκείου( ομάδα προσανατολισμού θετικών σπουδών),σ. 121-122.
Κατσώνη Βασιλική, Εξάπλωση των γενετικά τροποιημένων καλλιεργειών – οικονομική σημασία, προβληματισμοί και επιφυλάξεις, πτυχιακή εργασία, Τ.Ε.Ι. Κρήτης, Σχολή Τεχνολογία Γεωπονίας, Τμήμα Φυτικής Παραγωγής, Ηράκλειο 2006. URL: http://nefeli.lib.teicrete.gr/browse/steg/fp/2006/KatsoniVasiliki/attached-document/2006Katsoni.pdf

Πηγή εικόνας:
Bioxy Research[Πρόσβαση 6/2/17]. URL:
https://www.google.gr/url?sa=i&rct=j&q=&esrc=s&source=images&cd=&cad=rja&uact=8&ved=0ahUKEwjL9tzJ0_vRAhXL7BQKHZGjCfQQjRwIBw&url=http%3A%2F%2Fwww.bioxyresearch.com%2F&bvm=bv.146094739,d.d24&psig=AFQjCNG7IO8eXmE9YeUltM4sVRzcn5-vLA&ust=1486476707627984

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*