Πορτογαλία: Στη χώρα των εξερευνητών μιλούν ελληνικά!

ΓΡΑΦΕΙ: Ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ.

Σε περιόδους οικονομικής ύφεσης, ιδεολογικών πολέμων και ριζικών κοινωνικών μεταβολών ορισμένες λέξεις φορτίζονται σημασιολογικά με στερεοτυπικές αντιλήψεις και τις ανάλογες ενέργειες του προσώπου που τις υιοθετεί. Πράγματι, δεν είναι λίγοι αυτοί που στο άκουσμα της λέξης «Πορτογαλία» θα φέρουν αυτόματα στο νου τους μια χώρα υπερχρεωμένη, έρμαιο στις διαθέσεις της γνωστής σε όλους μας τρόικας, της οποίας οι πολίτες καλούνται σήμερα να πληρώσουν με τον πλέον σκληρό τρόπο τα αμαρτήματα εκείνων και των προγόνων τους που οδήγησαν το κράτος στη σημερινή του κατάσταση. Η πραγματικότητα, όμως, διαφέρει.

Έχοντας επισκεφτεί δύο φορές στο πρόσφατο παρελθόν τη χώρα της Ιβηρικής, είμαι σε θέση να γνωρίζω πως η Πορτογαλία αποτελεί ένα από τα πιο παραγωγικά «οικόπεδα» στο μεσογειακό στερέωμα. Η στρατηγική της θέση στις πύλες του Ατλαντικού την καθιστά ένα από τα πιο αναπτυγμένα κράτη του πλανήτη στο επίπεδο της αλιείας, τομέα ικανό να της φέρει σημαντικά οικονομικά οφέλη λόγω κυρίως της τεράστιας ποσότητας θαλασσινών που εξαγάγει κάθε χρόνο. Επίσης, την κατατάσσει ανάμεσα στις μεγαλύτερες ναυτικές και εμπορικές δυνάμεις παγκοσμίως αφού τα πλοία που σταθμεύουν καθημερινά στα λιμάνια της Λισσαβόνας και του Πόρτο είναι δεκάδες, ενώ δεν θα πρέπει να ξεχνάμε της εποχή της πορτογαλικής θαλασσοκρατορίας και τις πολυάριθμες αποικίες που δημιουργήθηκαν ανά τον κόσμο από τις εξορμήσεις των Πορτογάλων εξερευνητών. Επιπλέον, ο ολοένα και αυξανόμενος τουρισμός, η παραγωγή φημισμένου για την ποιότητά του κρασιού και η εν δυνάμει εκμετάλλευση εναλλακτικών μορφών ενέργειας θα μπορούσαν να αποτελέσουν πηγές πολλών εκατομμυρίων.

Η λίστα θα μπορούσε να συνεχιστεί και έτσι εύλογα δημιουργείται το ερώτημα: «πώς είναι δυνατόν μία οικονομία που τηρεί όλες τις προδιαγραφές να αποτελέσει αρωγό των προσπαθειών του παραπαίοντος ευρωπαϊκού νότου να απειλείται με πτώχευση και να έχει προσφύγει στον μηχανισμό στήριξης;». Τα νούμερα μιλούν από μόνα τους: τα τελευταία χρόνια η πορτογαλική κυβέρνηση έχει επενδύσει σε μία σειρά καινοτόμων αναπτυξιακών δράσεων, όπως η δημιουργία ενός από τα πιο σύγχρονα στοκ αυτοκινήτων σε ολόκληρη την Ευρώπη. Το 41,3 % των αυτοκινήτων αυτών είναι γερμανικής κατασκευής. Επίσης, γερμανικές εταιρείες έχουν εγκαταστήσει στην Πορτογαλία ένα από τα μεγαλύτερα ευρωπαϊκά πρατήρια καυσίμων για ηλεκτρικά αυτοκίνητα, τα οποία όμως ουδέποτε κατέφθασαν στην Ιβηρική, ενώ ως άμεση ανταπόκριση στην ανάγκη εκσυγχρονισμού του αμυντικού εξοπλισμού της χώρας ξοδεύτηκε 1 δισεκατομμύριο ευρώ (!) για την αγορά δύο μοντέρνων υποβρυχίων. Γερμανικής κατασκευής. Τέλος, γερμανικές κατασκευαστικές εταιρείες συμμετείχαν στην ανοικοδόμηση νέων και τη συντήρηση ήδη υπαρχόντων ποδοσφαιρικών σταδίων που χρησιμοποιήθηκαν για τις ανάγκες του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου του 2004. Οι οικονομικές συναλλαγές, εν τέλει, μεταξύ των δύο χωρών αποφέρουν ετήσια κέρδη 3 δισεκατομμυρίων ευρώ. Φυσικά για τη Γερμανία.

Βέβαια, το ίδιο το πορτογαλικό κράτος έχει αντιμετωπίσει κατά το παρελθόν στο εσωτερικό του οικονομικά σκάνδαλα και καταχρήσεις δημοσίου χρήματος, καταστάσεις ανάλογες της αντίστοιχης ελληνικής πραγματικότητας, που έχουν γιγαντώσει το δημόσιο έλλειμμα και απειλούν την κοινωνική συνοχή. Όλα αυτά, σε συνδυασμό με την κατασκευασμένη κρίση ελλείμματος και το πολύπλοκο φορολογικό σύστημα, που ευνοεί τους ισχυρούς, ωθούν την πορτογαλική οικονομία σε έναν ατελείωτο λαβύρινθο και μία δυσχερέστατη οικονομική θέση που ορίζεται από την προσπάθεια πραγμάτωσης του στόχου της ευημερίας των αριθμών παρά αυτής του κοινωνικού συνόλου.

Από τη δική τους πλευρά, οι Πορτογάλοι πολίτες, όπως και οι περισσότεροι νοτιοευρωπαίοι, δείχνουν να αγνοούν στην πλειοψηφία τους την πραγματική ρίζα του προβλήματος. Βλέπουν καθημερινά τη ζωή τους να αλλάζει και, αγνοώντας ή παραθεωρώντας θεμελιώδεις αρχές της δημοκρατίας και αποτελώντας θύματα μεθοδευμένης παραπληροφόρησης και επιτηδευμένου αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης, έχουν υιοθετήσει την αντίληψη πως είναι οι ίδιοι υπεύθυνοι για την κατάσταση που βιώνουν. Στην πραγματικότητα, το κράτος τους υφίσταται ληστρικές επιδρομές που αποσκοπούν σε μία όσον το δυνατόν μεγαλύτερη οικονομική διείσδυση στην πορτογαλική επικράτεια και τον ευρωπαϊκό νότο εν γένει. Παρ? όλα αυτά, διαδηλώνοντας ειρηνικά, αντιτίθενται στην κρίση με τον δικό τους ιδιαίτερο τρόπο, ενώ παράλληλα εμφανίζονται αποφασισμένοι να βάλουν το μαχαίρι στο κόκκαλο με την προ ολίγων μηνών εξαγγελία ανωτάτου στελέχους του στρατού, ο οποίος εκφράζοντας τη θέληση ενός μεγάλου μεριδίου του πληθυσμού προειδοποίησε πως σε περίπτωση νέων περικοπών στις κοινωνικές παροχές οι ένοπλες δυνάμεις θα καταλάβουν την πολιτειακή εξουσία της χώρας.

Συνοψίζοντας, είναι ολοφάνερο πως ο Γολγοθάς που καλούνται να ανέβουν με τις θυσίες τους οι Πορτογάλοι, ο οποίος θυμίζει σε πάμπολλα σημεία τον αντίστοιχο ελληνικό, δεν αποτελεί παρά ένα δημαγωγικό τέχνασμα το οποίο ανθεί λόγω της αδυναμίας πολλών να εντρυφήσουν στην ουσία του φαινομένου. Αναμφίβολα, θα πρέπει πέρα από αναλύσεις και αοριστολογίες να περατωθούν αποφασιστικά βήματα με στόχο την παρακίνηση όσον το δυνατόν περισσότερου κόσμου να ασχοληθεί με τα κοινά, ώστε να αναδειχθούν νέες πολιτικές στρατηγικές και να περιοριστούν βλαβερές για το δημόσιο βίο ιδεολογίες και δαιμονοποιήσεις. Άλλωστε, η καθημερινή πρακτική έχει αποδείξει ότι η μαζική συμμετοχή των λαϊκών μαζών στις σχετικές επεξεργασίες βοηθάει αποφασιστικά στο να στεριώσουμε ένα δυναμικό σύστημα αντιμετώπισης των πολύπλοκων απαιτήσεων των καιρών μας και μπορεί να συμβάλλει στην υλοποίηση του εγχειρήματος της ενωμένης και ισχυρής Ευρώπης στην πράξη.

[dailymotion xv93qi_ich-bin-ein-berliner_news nolink]

Κάντε το πρώτο σχόλιο

Υποβολή απάντησης

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται.


*


Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.