Το ολοκαύτωμα των ζώων

ΓΡΑΦΕΙ: Ο ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ.

Μία από τις πιο ολέθριες επιπτώσεις που επισύρει η συνήθεια του ανθρώπου να τρώει κρέας είναι η μετατροπή των ζωών που κατακρεουργούνται για τις ορέξεις του σε μια αποκρουστική, άμορφη μάζα, χωρίς καμία πνευματική ή βιολογική αξία. Το μεγαλύτερο ολοκαύτωμα στην ιστορία λαμβάνει χώρα και ο μέσος άνθρωπος αδιαφορεί επιδεικτικά. Κάθε χρόνο σφαγιάζονται πάνω από 56 δισεκατομμύρια εκτρεφόμενα ζώα, δηλαδή 1.000 φορές ο αριθμός των θυμάτων του Β? παγκοσμίου πολέμου. Ο συγκλονιστικός αυτός αριθμός δε συμπεριλαμβάνει τα ζώα της θάλασσας, των οποίων οι θανατώσεις είναι αναρίθμητες και μετριούνται μόνο σε τόνους, ούτε τα ζώα που σκοτώνονται στα εργοστάσια ζωοτομίας. Αν μετέβαινε κανείς σε ένα σφαγείο στην Αμερική, φερ? ειπείν, και αντικαθιστούσε τα ζώα με ανθρώπους, θα αναδημιουργούσε το Άουσβιτς. Τα σφαγεία, όπως τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, είναι χώροι που υφίστανται αποκλειστικά για να βασανίζουν, να σκοτώνουν και να κομματιάζουν μαζικώς αθώα όντα. Όπως έχει ειπωθεί, μάλιστα, οι Ναζί υιοθέτησαν τη σχετική μέθοδο της αθρόας εξόντωσης, αφού πρώτα μελέτησαν τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούσαν οι κρεατοβιομηχανίες της εποχής. Παρ? όλα αυτά, στον σύγχρονο πολιτισμό, ακαταμέτρητες ζωές αφαιρούνται και οι περισσότεροι είτε παραμένουν ασυγκίνητοι, είτε εθελοτυφλούν, θεωρώντας την κρεατοφαγία φυσιολογική και άκακη.

Το 1930, ο σημαντικότερος επιστήμονας του 20ου αιώνα, Άλμπερτ Αϊνστάιν, εξήγησε ότι η συλλογική υιοθέτηση ενός χορτοφαγικού τρόπου ζωής, λαμβάνοντας υπ? όψιν μόνο τη φυσική επίδρασή του στην ανθρώπινη ιδιοσυγκρασία, θα συνεβάλλε καθοριστικά στην πρόοδο της ανθρωπότητας. Ογδόντα έξι χρόνια μετά, οι βιολογικές επιπτώσεις της κατανάλωσης κρέατος είναι πιο σαφείς από ποτέ. Εκατοντάδες έρευνες, δεκάδες επίσημα πορίσματα από διεθνείς ιατρικούς οργανισμούς, μελέτες, μετρήσεις και εκθέσεις έχουν καταδείξει ότι η κρεατοφαγία κάθε άλλο παρά φυσική και άκακη είναι. Επιγραμματικά, ορισμένες από τις αρρώστιες που έχουν συνδεθεί με την κατανάλωση του κρέατος είναι οι εξής: πολλές μορφές καρκίνου, οι καρδιακές παθήσεις, η υπέρταση, ο διαβήτης, η νόσος Αλτσχάιμερ, οι πέτρες στη χολή, η οστεοπόρωση κ.λπ. Παράλληλα, η χορτοφαγία ελαττώνει σημαντικά τις πιθανότητες ανάπτυξης πολυάριθμων ασθενειών, ενώ αυξάνει το προσδόκιμο όριο ζωής. Για τους λόγους αυτούς, εξάλλου, ενδείκνυται από χιλιάδες ειδικούς ανά τον κόσμο ως στάση ζωής απόλυτα επωφελής και υγιής για τον ανθρώπινο οργανισμό και ψυχισμό.

Επιπλέον, η εκτροφή ζώων για κατανάλωση παράγει περισσότερες εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου απ? ότι όλα τα αυτοκίνητα, τα αεροπλάνα και τα υπόλοιπα μέσα μεταφοράς μαζί, ενώ τεράστιες δασικές εκτάσεις αποψιλώνονται για να χτίζονται οι βιομηχανικές φάρμες. Χάριν της κτηνοτροφίας, χρησιμοποείται περισσότερο από το 30% της χερσαίας γης, ενώ στις Η.Π.Α. το 70% των καλλιεργήσιμων σιτηρών κατευθύνεται σε εκτρεφόμενα ζώα. Φανταστείτε πόσους ανθρώπους θα μπορούσαμε να ταΐσουμε με αυτήν την τροφή.

Όλη η ανθρώπινη έπαρση αντικατοπτρίζεται, κατά τη γνώμη μου, στην ανάλγητη εκμετάλλευση των ζώων. Γιατί θεωρούμε τους εαυτούς μας τόσο εκλεκτούς, ενώ μόνο εκλεκτοί δεν είμαστε; Αν οι άνθρωποι αφαιρούνταν από τον πλανήτη σε αυτήν τη χρονολογική φάση, θα ευεργετούσαν οτιδήποτε υπάρχει στη Γη. Αν, από την άλλη, οι μέλισσες ή τα μυρμήγκια εξαφανίζονταν, όλο το οικοσύστημα θα κατέρρεε. Τόσο ιδιαίτερα και σημαντικά όντα είναι οι μέλισσες και τα μυρμήγκια για τον κόσμο. Γιατί θεωρούμε τους εαυτούς μας ανώτερούς τους, όταν εκείνα διαδραματίζουν ζωτικό ρόλο, ενώ εμείς κάθε άλλο παρά απαραίτητοι είμαστε; Είμαστε βασανιστές και τύραννοι. «Η σπουδαιότητα ενός έθνους και η ηθική του πρόοδος κρίνονται από τον τρόπο με τον οποίο συμπεριφέρεται στα ζώα του» έλεγε ο Γκάντι…

Ευτυχώς, ωστόσο, ξέρουμε ότι, εκτός από καταπιεστές, είμαστε καθαρά φυτοφάγοι ανατομικά και φυσιολογικά. Η άποψη που πρεσβεύει ότι ο άνθρωπος είναι παμφάγος είναι μια άποψη πολύ βολική για τις καπιταλιστικές βιομηχανίες κρέατος και τις φαρμακοβιομηχανές. Η σχετική αυτή θεωρία έχει προ πολλού ανασκευασθεί ωστόσο. Γνωρίζουμε, παραδείγματος χάριν, ότι τα ανθρώπινα δόντια διαφέρουν υπερβολικά από τα δόντια κάθε σαρκοφάγου ζώου στον πλανήτη. Είναι λεία, μικρά και επίπεδα, ενώ είναι σχεδιασμένα κατά τρόπο τέτοιο ώστε δε μπορούν να ξεσκίζουν τη σάρκα ζωντανών ζώων, όπως κάνει κάθε άλλο κρεατοφάγο ζώο. Τα σαρκοφάγα ζώα έχουν περισσότερους κυνόδοντες από γομφίους και οι γνάθοι τους είναι μακριές και μυτερές. Τα φυτοφάγα ζώα, από την άλλη, έχουν κατά βάση επίπεδα δόντια και στρογγυλεμένες γνάθους για το άλεσμα της βλάστησης. Επιπροσθέτως, τα σαρκοβόρα διακρίνονται για τις φυσικές ικανότητές τους στο κυνήγι, σε αντίθεση με τους ανθρώπους. Ικανότητες όπως η νυχτερινή όραση και η ταχύτητα είναι απαραίτητες για τα κρεοφάγα ζώα, καθώς τους επιτρέπουν να πιάνουν γρήγορα άγρια ζώα στο κυνήγι. Ακόμη, τα έντερα ενός σαρκοφάγου είναι κατά κανόνα πολύ κοντά, ώστε να δύναται να αποβάλλει την τροφή του γρήγορα, πριν απορροφηθεί το λίπος από το σώμα του. Τουναντίον, τα έντερα όλων των φυτοφάγων ζώων, όπως του ανθρώπου, είναι πολύ μεγαλύτερα. Εν κατακλείδι, αν συνεχίζετε να θεωρείτε τους εαυτούς σας παμφάγους εκ φύσεως, δοκιμάστε ένα απλό τεστ: Δώστε σε ένα μωρό ένα μήλο κι ένα κουνέλι. Αν παίξει με το μήλο και φάει το κουνέλι, ενημερώστε με.

image1image2

(Παρεμπιπτόντως, ο γορίλας είναι φυτοφάγος, όπως και ο ιπποπόταμος που, σημειωτέον, διαθέτει κυνόδοντες μήκους 50 εκατοστών…)

Το βασικό ηθικό επιχείρημα που τίθεται και αντικρούει τη συνειδητή κρεατοφαγία συμπυκνώνεται στα λόγια του εξαίρετου συγγραφέα και φιλοσόφου, Λέων Τολστόι: «A man can live and be healthy without killing animals for food; therefore, if he eats meat, he participates in taking animal life merely for the sake of his appetite. And to act so is immoral» (Writings on Civil Disobedience and Nonviolence).

Η υπερβολική κρεατοφαγία είναι ένα εξωφρενικό παράδειγμα της Δυτικής βαναυσότητας και βαρβαρότητας. Η χορτοφαγία δεν είναι απλά μία δίαιτα, αλλά μια ηθική επιταγή που χτυπάει τις ρίζες του σπισισμού* και επιχειρεί να τερματίσει την αδικία που έχει ορθωθεί απέναντι στα ζώα.

«Meat is murder!», όπως φώναζαν οι σπουδαίοι The Smiths το 1985?

«It’s not natural, normal or kind

The flesh you so fancifully fry

The meat in your mouth

As you savour the flavor of murder

No, no, no, it?s murder

No, no, no, it?s murder

Who hears when animals cry?»

 

*Σπισισμός: Κοινωνικό δόγμα που πρεσβεύει την ανωτερότητα του ανθρώπινου γένους σε σχέση με τα άλλα είδη. Χρησιμοποιείται συνήθως για να χαρακτηρίσει την εκμετάλλευση ή κακομεταχείριση των ζώων από τον άνθρωπο.

Πηγές

https://www.theguardian.com/science/2014/mar/04/animal-protein-diets-smoking-meat-eggs-dairy

https://www.bustle.com/articles/137865-8-reasons-meat-is-bad-for-you-yes-even-chicken

http://www.iatronet.gr/diatrofi/swsti-diatrofi/article/11144/apoxi-apo-to-kreas-kai-ygeia.html

http://www.ethnos.gr/arxiki_selida/arthro/h_kreatofagia_kanei_ton_planiti_meze-17588970/

https://www.theguardian.com/environment/2014/jul/21/giving-up-beef-reduce-carbon-footprint-more-than-cars

http://www.chooseveg.com/environment

http://science.time.com/2013/12/16/the-triple-whopper-environmental-impact-of-global-meat-production/

Σταύρος Καραγεωργάκης (επιμ.)., Αναρχισμός & Οικολογία: Η οικοαναρχική θεωρία και δράση από τον 19ο αιώνα μέχρι και σήμερα, Ευτοπία, Αθήνα 2015.

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*