Γλυκιά Ζωή – La Dolce Vita

 ΓΡΑΦΕΙ: Ο ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ.

Η Γλυκιά Ζωή του Φεντερίκο Φελίνι είναι ιταλική δραματική ταινία του 1960 και ανήκει στα αγαπημένα μου κινηματογραφικά έργα, ενώ ομόφωνα θεωρείται σταθμός στην ιστορία του ευρωπαϊκού σινεμά.

Η ταινία ακολουθεί τον Μαρτσέλο ?έναν κυνικό δημοσιογράφο? για επτά ημέρες και νύχτες στο ταξίδι που κάνει στη «γλυκιά ζωή» της Ρώμης, σε μια προσπάθειά του να ευτυχήσει. Ο πρωταγωνιστής, παρά την επαγγελματική του επιτυχία και το κοινωνικό κύρος του, ασφυκτιά μέσα στον χώρο που κινείται και επιχειρεί να δώσει βαθύτερο νόημα στη ζωή του. Θεωρεί, όμως, ότι η ουσία του βίου συνίσταται στο χρήμα. Η περιπλάνησή του, λοιπόν, τον οδηγεί σε πολυτελή σπίτια πλουσίων, εφήμερες διασκεδάσεις, πάρτι και αγνώστους δρόμους. Η υπαρξιακή του αυτή «περιπέτεια» είναι μια συρραφή επεισοδίων που κάθε φορά καταλήγουν με τον Μαρτσέλο να βρίσκεται μόνος του και να περιφέρεται ανέμελα σε έναν περίεργα ονειρικό κόσμο. Ο κόσμος αυτός ουδεμία σχέση έχει με τα χρήματα και τη σεμνοτυφία της πλουτοκρατίας, αλλά συνδέεται με τις απλές και γλυκές στιγμές χαράς και αγάπης που βιώνει ο πρωταγωνιστής, όταν χάνεται στη δική του πραγματικότητα.

Η Γλυκιά Ζωή είναι η τοιχογραφία μιας κοινωνίας, σκηνοθετημένη με ιδιαίτερα ειρωνική ματιά, μέσα από ανυπέρβλητες σκηνές κινηματογραφικής ανθολογίας. Ο θεατής παρατηρεί τη σατιρική στάση του δημιουργού απέναντι στον κόσμο των αριστοκρατών, των δήθεν διανοούμενων και της ανήθικης δημοσιογραφίας, σημειώνοντας πλήθος φιλοσοφικών συμβολισμών. Επίσης, ο σκηνοθέτης δράττεται της ευκαιρίας να χλευάσει υπαινικτικά τα κίβδηλα πρότυπα ζωής, όπως παρουσιάζονται από τους κύκλους του χρήματος, και την «κουρδισμένη» ανθρώπινη ζωή, που όμως δεν είναι παρά επιφανειακή και βαθιά δυστυχής. Συνεπώς, αναφερόμαστε στην εξέταση μιας μερικώς αλλοτριωμένης κοινωνίας που αντικατοπτρίζεται στην σημερινή «Δύση».

Επιπροσθέτως, από άποψη τεχνικής και ερμηνειών, το έργο είναι εξαιρετικό. Η φωτογραφία της ταινίας είναι ονειρικά όμορφη και συνδυάζεται αρμονικά με την εμβληματική μουσική του Νίνο Ρότα και τη γοητευτική ηθοποιία του σπουδαίου Μαρτσέλο Μαστρογιάνι, στον ρόλο του πρωταγωνιστή, και των υπολοίπων ηθοποιών. Οι χαρακτήρες είναι συνεχώς εν κινήσει και η μουσική ντύνει τις γεμάτες ενέργεια περιπλανήσεις τους με γλυκά νοσταλγικό ρυθμό.

Εν κατακλείδι, το La Dolce Vita αποτελεί ακόμη ένα διαχρονικό αριστούργημα στη συλλογή του ανατρεπτικού Φελίνι. Είναι ένας ύμνος στη ζωή, μια αφιέρωση στην αναζήτηση της ευτυχίας, μια κοινωνική σάτιρα. Είναι μια πανέμορφη ταινία που προσφέρεται ως τροφή για σκέψη, κριτική και αυτοκριτική.

 

?Even the most miserable life is better than a sheltered existence in an organized society where everything is calculated and perfected.?

dolce_vita

Διαβάστε επίσης:

http://cine.gr/film.asp?id=701848&page=4

http://www.imdb.com/title/tt0053779/?ref_=nv_sr_1

 

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*