Σε μια Αθήνα που γιορτάζει

ΓΡΑΦΕΙ: Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ-ΤΣΕΛΙΓΚΑΣ.

Τρίτη 22 Δεκεμβρίου 2015

Στάση 1η

Προχωρώ γρήγορα, με βιασύνη, να μην αργήσω. Κοιτώ την ώρα και μεγαλώνω το βήμα μου. Ελπίζω να μην αργήσω! Ελπίζω να είναι εκεί και να περιμένει υπομονετικά. Μακάρι? Φτάνω στη συμβολή Υμηττού και Ιφικράτους και στρίβω δεξιά. Τι ευτυχία! Είναι εκεί!. Επιταχύνω λίγο ακόμα να μη χάσω ούτε δευτερόλεπτο παραπάνω. Πατώ το πόδι μου στην Πλατεία Μεσολογγίου και πηγαίνω κοντά της. Επιτέλους: η Φιλαρμονική Ορχήστρα του Δήμου Αθηναίων είναι εκεί, στοιχισμένη και γεμίζει τον αέρα της γειτονιάς αυτής του Παγκρατίου με γνωστές αλλά πάντα όμορφες χριστουγεννιάτικες μελωδίες.

filarmonikiΦορώντας τις επίσημες κόκκινες εμφανίσεις τους οι μουσικοί της Φιλαρμονικής που είχαν κληθεί σε έναν από τους μουσικούς περιπάτους στην Αθήνα ζωγράφισαν χαμόγελα σε όλους τους παρευρισκόμενους, μικρούς και μεγάλους. Κάποιοι όμως δεν έμειναν στο χαμόγελο και στις φωτογραφίες. Mερικά μικρά παιδιά με περίσσιο θάρρος και με πολύ κέφι συνόδευσαν τον Ρούντολφ, τα Τρίγωνα Κάλαντα και τόσα άλλα αγαπημένα χριστουγεννιάτικα τραγούδια με χορό γεμάτο ζωντάνια. «Γειά σας!», «Ευχαριστούμε», άκουσα να λένε τα παιδιά στους δημοτικούς οργανοπαίχτες.

Το μόνο μου παράπονο ήταν ότι το μουσικό ταξίδι ήταν πολύ μικρό, ούτε μισής ώρας. Όμως το κενό εκείνο από ορχηστρικές μουσικές θα γέμιζε σύντομα σε μια δεύτερη στάση?

Στάση 2η

Βγαίνω από το μετρό του Συντάγματος και ανεβαίνω τα σκαλιά προς την πλατεία. Κάποιο ελληνικό τραγούδι ηχεί σε όλο το μήκος και το πλάτος της πλατείας. Προχωρώ και βλέπω κόσμο μαζεμένο μπροστά στη χριστουγεννιάτικη μουσική σκηνή. Αν και δεν στέκομαι, καθώς βιάζομαι να πάρω ένα δώρο, στην επιστροφή αντιλαμβάνομαι πως το κοινό έχει αυξηθεί σημαντικά. Και πώς θα μπορούσε να είναι διαφορετικά αφού κάποιες πενιές μετέφεραν το συρτάκι του Θεοδωράκη ακόμα και μέχρι τη Βουλής;

Πλησιάζω. Η σκηνή γεμάτη από ανθρώπους, γεμάτη από όργανα: μπουζούκια, κιθάρες, πιάνα, ακορντεόν, βιολί, μπάσο, τύμπανα. Στη μέση μια γυναίκα με κατσαρά μαλλιά κρατά το μικρόφωνο. Μου κάνει εντύπωση τόσο το γεγονός ότι υπάρχει και δεύτερο πιάνο όσο και ότι ο ψηλόλιγνος γκριζομάλλης κύριος που παίζει το ένα είναι όρθιος. Γιατί να στέκεται όρθιος; Θα καταλάβω εντός ολίγου. Διευθύνει. Το όνομά του το μαθαίνω ανέλπιστα προς στο τέλος της συναυλίας, είναι ο Χρήστος Χαλκιάς. Έτσι τον συστήνει, μαζί με το υπόλοιπο σχήμα, το «Εργαστήριο Ελληνικής Μουσικής του Δήμου Αθηναίων»,  η γυναίκα που τραγουδά με πάθος τραγούδια όπως τα «Μην απελπίζεσαι», «Νύχτες Μαγικές», «Το δίχτυ» και «Με τα μάτια κλειστά», τραγούδια που μας συνεπήραν, αφού συνοδεύαμε με φωνές και παλαμάκια κάτω από τη σκηνή.

NegaΠοια να είναι, όμως, αυτή η γυναίκα; Πρέπει να περιμένω έως ότου να γυρίσω σπίτι και να κοιτάξω το πρόγραμμα γιορτινών εκδηλώσεων του Δήμου Αθηναίων. Ήταν η Γιώτα Νέγκα και τραγουδούσε τα «Τραγούδια που λες». Οι ερμηνείες της ήταν μοναδικές, αλλά και οι μουσικοί του Εργαστηρίου ήταν επάξιοι των ερμηνειών αυτών.

Επιμύθιο

Οι δύο αυτές στάσεις, εκτός από το ότι με γέμισαν εσωτερικά, με έκαναν να συνειδητοποιήσω πόσο ωραίες εκδηλώσεις και εν γένει τι δυνατότητες έχει για πολιτιστικές εκδηλώσεις ο Δήμος Αθηναίων. Και βέβαια, τα δύο αυτά μουσικά δρώμενα στα οποία ήμουν ακροατής ήταν μόνο δύο από τις πολλές και ποικίλες εορταστικές εκδηλώσεις, μουσικές, θεατρικές, εικαστικές και όχι μόνο, για όλες τις ηλικίες, που οργανώνει ο Δήμος μέχρι και τις 5 Ιανουαρίου. Άραγε, να μπορούσε αυτό το γιορτινό με υπέροχη καλλιτεχνική έκφραση πνεύμα να είναι ζωντανό όλο το χρόνο;

Xristougenna-Protoxronia-2015-16

Το αναλυτικό πρόγραμμα των εορταστικών εκδηλώσεων του Δήμου Αθηναίων: http://www.opanda.gr/wp-content/uploads/2015/12/2015VIVIelliniko.pdf

Η ιστοσελίδα του ΟΠΑΝΔΑ: http://www.opanda.gr

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*