Κούραση

ΤΗΣ ΚΥΜΟΘΟΗΣ.

Κούραση. Αυτό είναι. Κουράστηκα να εξηγώ, να δικαιολογώ και να δικαιολογούμαι. Ναι, παραιτούμαι. Δεν θέλω να προσπαθήσω άλλο. Να καταλάβω τι μου συμβαίνει και τι συμβαίνει γύρω μου. Θέλω να γράψω, να παράξω, να ουρλιάξω, αλλά τίποτα δεν βγαίνει με μορφή, με άρθρωση. Κι όμως, τόσα στο μυαλό. Άπειρες σκέψεις, συναισθήματα ακόμα περισσότερα. Και κάπου κάπου διάσπαρτα συμπεράσματα, απαντήσεις, λίγη λογική χαμένη στο σύμπαν των συναισθημάτων. Μια βουβή κραυγή για βοήθεια παλεύει να πάρει φωνή. Ένα τσουνάμι καλπάζει να ξεχυθεί. Κι όμως, το φράγμα δεν το αφήνει. Μα το τσουνάμι δεν είναι λίμνη. Έχει κίνηση, ένταση, δύναμη. Δεν μπορεί κανείς να το περιορίσει, να το σταματήσει, να το εξαλείψει. Και το φράγμα -χωρίς να φαίνεται- ραγίζει, λαβώνεται και στο τέλος σπάει, καταρρέει. Κι αν είναι δίπλα σε πόλη, χωριό, ανθρώπους θα τους πνίξει, θα τους παρασύρει πίσω στον βαθύ ωκεανό, στην άβυσσο, μαζί του.

Προέλευση Εικόνας: http://artpoeticacouvelis.blogspot.gr/

1 Σχόλιο

  1. Mια κραυγή αγωνίας από μια έφηβη με πλούσια εσωτερική ζωή και δυσκολία έκφρασης των θεμελιωδών χαρακτηριστικών της. Μια έκρηκτική ροή σκέψεων και συναισθημάτων, αμορφοποίητων ακόμη, που ψαχνουν διέξοδο. Ένας χαοτικός κόσμος που παλεύει να βάλει τάξη και όρια. Μια απεγνωσμένη προσπάθεια να τοποθετηθεί στον κόσμο. Να ισορροπήσει το μέσα με το έξω. Να αποκτήσει ταυτότητα. Είναι η εφηβεία αυτή η ανεξήγητη κατάσταση που απειλεί να τινάξει τα πάντα στο αέρα και κυοφορεί το νέο που θα προκύψει και θα οσονούπω πάρει μορφή.

Υποβολή απάντησης

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται.


*


Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.